kloostertuin met park

Een wonderlijk park in een kloostertuin

Ik heb al heel wat boeddha beelden gefotografeerd (in Japan, Tibet, Frankrijk en thuis), maar deze keer deed het christendom niet onder voor de verlichtende leefwijze uit India. Nietsvermoedend werd ik verrast door de prachtige beelden in een Belgische kloostertuin.

Eindelijk voelde ik ook eens betrokkenheid bij een christelijk beeld.

Verbeelding

In mijn verhalen en foto’s kom je weinig heilige beelden tegen omdat ik ze vaak te expliciet vind. De verhalen die de gezichten van Jezus en Maria vertellen, laten weinig ruimte voor mijn verbeelding. Bij boeddha’s word ik ‘instant’ rustig en kalm. Zijn ogen en houding raken me op een bepaalde manier wat nog geen enkele Jezus of Maria ooit gelukt is. Bovendien is het kleurgebruik in de kerkelijke wereld vaak veel te uitbundig voor mij. Ik houd van zachte tinten zonder al te veel tierelantijn. Zo’n uitstraling is bij het doorsnee Jezus- of Mariabeeld ver te zoeken. Een derde probleem is de locatie. Een donkere, koude kerk is voor mij sowieso niet mindful. Vergelijk dat met de boeddha’s in de heuvels van mindfulness klooster Plum Village en je begrijpt wat ik bedoel.

Klooster tafereel

Daarom had ik grotere verwachtingen van het klooster dat we zouden bezoeken, dan van het Mariapark ernaast. De meeste kloosters zien er namelijk prachtig uit, juist als ze eeuwenoud zijn. Bovendien had het heilige huis een eigen brouwerij en grote speeltuin. Ideaal dus voor een zaterdagmiddag met het gezin.

Het Kapucijnenklooster bleek de moeite waard, al inspireerde het interieur van het openbare café mij het meest. Vrome mannen en vrouwen, gemengd met fietsers en gezinnen uit de buurt, omringd door tientallen heilige beeldjes en foto’s uit de kloosterhistorie. Een niet alledaags tafereel.

Maagdelijk wit

Uiteindelijk liep ik het Mariapark aan de overzijde binnen. Het werd rustig. Op een enkele bezoeker op de smalle verharde paden na. Groen en bomen in bloei afgewisseld door… maagdelijk wit. Alsof er telkens een heilig figuur om de hoek keek hoe ik daar wandelde om vervolgens weer achter de boom te verstoppen. Ik werd min of meer het park binnengeleid door alle beelden die mij vergezelden. Ik had het er echt naar mijn zin, zonder dat ik de behoefte voelde alle christelijke taferelen tot in detail te bekijken. Dat zou de verwondering vast en zeker teniet doen. Ik las alleen de woorden op een steen van Franciscus van Assisi. Omdat ik in Alverna ben opgegroeid. Dit Gelderse kerkdorp is namelijk vernoemd naar La Verna, de Toscaanse berg waar Franciscus in 1224 de stigmata ontving (dezelfde wonden als die van Jezus aan het kruis)Bovendien is Franciscus ook de heilige van de dieren en daarmee extra bijzonder voor een kattenliefhebber zoals ik.

Dag dieren

Toen ik weer richting de uitgang liep en de bloesem in de bomen probeerde te vangen, zag ik in mijn lens een monnik. Hij droeg een bruine pij en had in zijn handen een zakje met oud brood. Hij strooide het bij de eendjes in het park. Alsof hij de historische Fransiscus van Assisi zelf was! Daarmee was mijn ‘tour’ door het park compleet. Eenmaal terug bij het hoofdgebouw vermaakte mijn zoon zich prima in de kloosterspeeltuin en proefde mijn man een religieus gebrouwen Drevenier. Een wonderlijke lentemiddag.

kloostercafe-kapucijnenkloostercafekloostercafe-belgiekloostertuin met parkpark-bij-een-kloosterheilige-beelden-in-een-kloosterklooster-detailklooster-met-mariaparkkloostertuinkloostertuin-parkpark-bij-een-klooster-tuinheilige-beelden-in-een-parkkloostertuin-fotografiefranciscus-tuin-bij-kloostervijver-bij-een-kloostermonnik-klooster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *