didie-schackman

Didie wil gewoon zijn

“Zullen we gewoon zijn?” dacht ik toen ik het zoveelste dieetboek zag liggen. Ik liep een boekhandel binnen en botste tegen een tafel met trendy boeken, althans dat dacht de eigenaar waarschijnlijk. Ik snap er werkelijk niets meer van. Zijn we ondertussen niet een beetje klaar met al dat geneuzel over een strak lichaam? Sorry beste verkoper. Dieetboeken en andere inhoudsloze verhalen mogen in de prullenbak! Sterker nog: álle boeken en magazines die zeggen dat we niet okay zijn moeten op de brandstapel.

Inhaken op onzekerheid

Je zou bijna denken dat het nog steeds ‘hip en happening’ is. Maar het is allemaal zo saai en voorspelbaar. Een handjevol titels: Tien kilo afvallen in een maand, Nooit meer dik, Slank en gezond, Een hemels lichaam. En zo kan ik nog wel even doorgaan. “My goodness”, denk ik. Waarom, waarom? Mogen we alsjeblieft ‘gewoon zijn’. Gek, stom, dik, lang, mager, breed, groot. Alles tegelijk of gewoon helemaal niets. Wat doet het er toe? Al die schreeuwende boekencovers die je er ongevraagd op wijzen dat je gezonder, fitter en dunner zou moeten zijn. Menig man loopt lachend voorbij, maar iedere vrouw die een beetje onzeker is, en helaas zijn vrouwen dat vaker wel dan niet, is de klos.

Shit is ook lekker

Zinspelen op menselijke onzekerheid, vooral bij vrouwen. Ik heb er een ontzettende hekel aan: boeken die hardwerkende, zwoegende vrouwen erop wijzen dat ze vooral nog niet goed genoeg zijn. Iedere dag doen ze hun stinkende best om het leven mooi te maken, laat ze met rust. Geef mij een boekenlijst met titels zoals: Doe vooral niets. Hoe je altijd lui kunt zijn. Afzien is leuk. Shit is ook lekker. En op nummer 1: Wees Jij!

Zeg me dat ik okay ben

Er zijn zoveel media die inspelen op onzekerheid, tekortkomingen, falen, angst en alles wat aan de verkeerde kant zit. Ik ben een gevoelige vrouw met een verleden en moet iedere dag knokken om me top te voelen. Dan zit ik niet te wachten op boeken, series, films en zoveel meer rotzooi die mij vertellen dat ik het nog beter moet doen en dat ik er nog lang niet ben. Geef mij het gevoel dat ik okay ben. Ja, soms is het fijn als een boek je dat vertelt.

Je echte ik

Een tijdje geleden werkte ik samen met een fotograaf die is gespecialiseerd in zakelijke portretten. Een portret met een lege lach? Geen probleem: mijn onzekerheid professioneel weglachen en stralen als een pro. En toch, ik had er genoeg van! Het zei niets over wie ik werkelijk ben. Ik kan uitbundig zijn, ontzettend lomp, grappig (ja echt wel), eindeloos geduldig, serieus en hartstikke chagrijnig. En dus nam ik me voor te ZIJN zoals je op de foto’s onderaan dit bericht wel kan zien.

Positieve vibes

Zullen we de oppervlakkige boeken vergeten en alle negativisme wat vaker links laten liggen? Ik kijk al maanden geen journaal meer. En wat voelt dat goed. Ik heb het nieuws verruild voor prachtige documentaires over culturen en mensen die iedere dag beleven als een cadeautje. Dik en dun, populair of een vreemde vogel, ze geven er niets om. Als ze maar samenzijn met de mensen van wie ze houden:

Omdat ze gewoon zijn.

zelfportret didie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *